بهترین پیشرانه‌های تنفس طبیعی در 25 سال اخیر

پیشرانه‌های تنفس طبیعی

پیشرانه‌های تنفس طبیعی همواره به خاطر واکنش سریع، صدای خالص و توانایی فوق‌العاده در بالا رفتن دور موتور، حس رانندگی منحصربه‌فردی را ارائه داده‌اند؛ تجربه‌ای که حتی پیشرفته‌ترین موتورهای توربوشارژر به‌سختی می‌توانند بازتولید کنند.

برای بسیاری از طرفداران واقعی دنیای خودرو، موتورهای تنفس طبیعی یکی از اصلی‌ترین مؤلفه‌های یک خودروی رانندگی‌محور و اصیل هستند. درست است که موتورهای توربو و سوپرشارژر از نظر عددی قدرت و گشتاور بیشتری تولید می‌کنند، اما لذت واقعی رانندگی تنها در اعداد خلاصه نمی‌شود. در ادامه برای ادای احترام به بعضی از نمادین‌ترین پیشرانه‌های تنفس طبیعی در ربع قرن گذشته، ۱۰ مورد از بهترین آن‌ها را معرفی و بررسی می‌کنیم.

تا انتها با مجله کی ام سی همراه باشید.

آشنایی با بهترین پیشرانه‌های تنفس طبیعی در 25 سال اخیر

پیشرانه‌های تنفس طبیعی شاید همگی از نظر مهندسی در اوج نبوده‌اند، اما به هر خودرویی که در آن نصب شدند، هویتی خاص و تجربه‌ای فراموش‌نشدنی بخشیدند. 10 تا از برترین پیشرانه های تنفس طبیعی در 25 سال گذشته عبارتند از:

 

1. بی ام‌ و M5 (۲۰۰۵–۲۰۱۰)

اوایل دهه ۲۰۰۰، دوران طلایی BMW در طراحی بهترین پیشرانه‌های تنفس طبیعی در 25 سال اخیر بود. در میان گزینه‌های مختلف، موتور V10 پنج لیتری با کد S85 که در مدل‌های M5 و M6 استفاده شد، برجسته‌ترین است. این پیشرانه حدود ۱۰۰ اسب بخار بیشتر از نسل قبل M5 با موتور V8 داشت و با صدایی خیره‌ کننده و عملکردی تحسین‌برانگیز، توجهات را به خود جلب کرد. البته به دلیل پیچیدگی فنی، مشکلاتی نیز داشت اما همچنان یکی از افسانه‌ای‌ترین موتورهای ب‌ام‌و باقی مانده است.

پیشرانه‌های تنفس طبیعی
بی ام‌ و M5

2. شورلت کوروت Z06 (۲۰۲۳–اکنون)

کوروت C8 Z06 چیزی فراتر از یک سوپراسپرت آمریکایی است. این مدل با موتور میل‌لنگ تخت V8 عملکردی مشابه خودروهای ایتالیایی دارد و دور موتور بالا می‌گیرد، درست مانند فراری. در کنار هندلینگ عالی، پیشرانه آن مهم‌ترین ویژگی Z06 است؛ موتوری که باعث شده این خودرو به‌راحتی با پورشه ۹۱۱ GT3 رقابت کند.

پیشرانه‌های تنفس طبیعی
شورلت کوروت Z06

3. فراری دودیچی چیلیندری (۲۰۲۴–اکنون)

فراری از همان ابتدا به‌خاطر V12های باشکوهش شناخته می‌شد. موتور دودیچی چیلیندری که توسعه‌ یافته نسخه ۶.۵ لیتری مدل ۸۱۲ است، با قدرتی بیشتر و صدایی عمیق، اوج توانایی فراری در طراحی موتورهای تنفس طبیعی را نشان می‌دهد. نام این مدل هم در زبان ایتالیایی به‌معنای «دوازده سیلندر» است و احتمالاً آخرین V12 تنفس طبیعی فراری خواهد بود.

پیشرانه‌های تنفس طبیعی
فراری دودیچی چیلیندری

4. فراری 458 اسپشیاله (۲۰۱۳–۲۰۱۵)

با وجود اینکه سعی کردیم از هر سازنده تنها یک موتور انتخاب کنیم، اما فراری 458 اسپشاله شایسته حضور جداگانه در این لیست بود. این خودرو آخرین نمونه از موتورهای V8 با میل‌لنگ تخت فراری است که از دهه ۷۰ آغاز شده بودند. نسخه اسپشاله با ۶۰۵ اسب بخار قدرت، یکی از بالاترین خروجی‌ها به ازای لیتر حجم در بین موتورهای تنفس طبیعی داشت و پایان باشکوهی برای این نسل از موتورهای فراری رقم زد.

پیشرانه‌های تنفس طبیعی
فراری 458 اسپشیاله

5. فورد موستانگ شلبی GT350 (۲۰۱۵–۲۰۲۰)

موتور V8 پنج‌ونیم لیتری «وودو» در GT350 یکی از خاص‌ترین پیشرانه‌هایی است که فورد تولید کرده. این موتور با میل‌لنگ تخت و گیربکس دستی، تجربه‌ای ناب را برای راننده فراهم می‌کند. هرچند قدرت آن به پای مدل GT500 سوپرشارژ نمی‌رسد، اما تعادل، صدای منحصربه‌فرد و دورگیری عالی، GT350 را به یک خودرو فراموش‌نشدنی تبدیل کرده است.

پیشرانه‌های تنفس طبیعی
فورد موستانگ شلبی GT350

6. گوردون موری T.50 (۲۰۲۳–اکنون)

گوردون موری، طراح مک‌لارن F1، با T.50 برگ برنده جدیدی رو کرد. او با همکاری کاسورث، پیشرانه‌ای ساخت که با دور موتور ۱۲,۱۰۰ و قدرت ۶۶۳ اسب بخار از حجم تنها ۴ لیتر، در بین خودروهای تنفس طبیعی جاده‌ای رکوردشکن است. این V12 کوچک‌تر از موتور F1 است اما حتی قدرت بیشتری تولید می‌کند.

پیشرانه‌های تنفس طبیعی
گوردون موری T.50

7. هوندا S2000 (۱۹۹۹–۲۰۰۹)

هوندا پیش از عرضه S2000 نیز در ساخت موتورهای تنفس طبیعی شهرت داشت، اما این مدل سطح بازی را بالا برد. موتور ۲ لیتری آن به کمک سیستم VTEC در دورهای بالا قدرتی چشمگیر داشت و در زمان خود بیشترین نسبت اسب بخار به لیتر را بین خودروهای جاده‌ای ارائه می‌داد.

پیشرانه‌های تنفس طبیعی
هوندا S2000

8. لکسوس LFA (۲۰۱۰–۲۰۱۲)

وقتی لکسوس LFA معرفی شد، بسیاری آن را جدی نگرفتند؛ اما با گذشت زمان، به یکی از نمادهای صنعت خودرو تبدیل شد. مهم‌ترین دلیل آن هم موتور V10 با صدای استثنایی بود. این پیشرانه آن‌قدر سریع دور می‌گرفت که مجبور شدند از نمایشگر دیجیتال برای نمایش دور موتور استفاده کنند.

پیشرانه‌های تنفس طبیعی
لکسوس LFA

9. نیسان 350Z (۲۰۰۷–۲۰۰۹)

موتور V6 با کد VQ35HR در نسخه‌های پایانی 350Z شاید از نظر ارقام جذاب نبود، اما دوام، تحویل قدرت نرم و قابلیت تیونینگ بالا، آن را به گزینه‌ای محبوب برای دریفترها و تیونرها تبدیل کرد. همین پیشرانه بعدها در مدل 370Z نیز استفاده شد.

پیشرانه‌های تنفس طبیعی
نیسان 350Z

10. پورشه کاررا GT (۲۰۰۳–۲۰۰۶)

کاررا GT برخلاف سنت پورشه که موتورهای تخت شش سیلندر را ترجیح می‌داد، به پیشرانه V10 مسابقه‌ای مجهز شد. این موتور با صدایی خیره‌کننده و شتابی بی‌نظیر، یکی از بهترین نمونه‌های تنفس طبیعی در دنیای سوپراسپرت‌ها محسوب می‌شود. همراه با گیربکس دستی، کاررا GT رؤیای هر راننده‌ای است.

پیشرانه‌های تنفس طبیعی
پورشه کاررا GT

مطالعه بیشتر: با هیجان‌انگیزترین پیشرانه‌هایی که در آینده معرفی خواهند شد آشنا شوید

کلام آخر

در نهایت؛ بهترین پیشرانه‌های تنفس طبیعی، هرکدام نماینده‌ای از دورانی هستند که رانندگی هنوز بیشتر به مهارت، صدا و حس وابسته بود تا به اعداد و گراف‌ها. شاید روزی دوباره بازگردند، اما فعلاً فقط می‌توانیم از یادگارهایشان لذت ببریم.

مطالب مرتبط

نظرات

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس با ما
پیمایش به بالا